Bursa’da Tarifeler Tartışması: Suda Bir Damla İndirim, Bir Dünya Bürokrasi Süreci! Söz Verildiyse Sonuç Gelsin!

ÖZGÜR CAN

Bursa’da su faturaları üzerinden yürüyen tartışma artık teknik bir konu olmaktan çıkıp tamamen siyasi bir güven testine dönüşmüş durumda. Bir yanda “indirim için çalışıyoruz” açıklamaları, diğer yanda ise “neden bu kadar gecikti?” soruları… Kamuoyunun zihninde ise tek bir soru var: Bu iş gerçekten karmaşık mı, yoksa karmaşık gibi mi gösteriliyor?

Bursa Büyükşehir Belediyesi ve BUSKİ tarafından yapılan son açıklamalarda su tarifelerinde indirime yönelik çalışmaların sürdüğü, sürecin BUSKİ Genel Kurulu, ardından Büyükşehir Belediye Meclisi ve son olarak da yeni tarife uygulamasıyla ilerleyeceği ifade ediliyor. Kağıt üzerinde bakıldığında süreç net: teklif hazırlanacak, kurulda görüşülecek, mecliste oylanacak ve yürürlüğe girecek.

Peki sorun nerede?

Tam da burada hafızalar devreye giriyor.

Geçmiş dönemlerde, belediye meclis çoğunluğu farklı bir siyasi yapıda iken, benzer kararların çok daha hızlı gündeme geldiği, hatta kimi zaman birkaç toplantı içinde sonuçlandığı yönünde eleştiriler sıkça dile getiriliyordu. Şimdi ise tablo tersine dönmüş durumda. Bu kez iktidar değişmiş, çoğunluk el değiştirmiş ama bu defa süreç “teknik zorunluluklar” gerekçesiyle uzuyor.

Vatandaşın doğal sorusu da burada başlıyor:
Madem su tarifeleri meclis kararıyla belirleniyor ve meclis çoğunluğu bugün iktidar bloğunda, o halde karar mekanizması neden bu kadar yavaş işliyor?

Daha açık soralım:
Eğer gerçekten bir indirim iradesi varsa, BUSKİ Genel Kurulu yeniden toplanıp “su tarifeleri artık her ay enflasyona göre değil, yılda bir ve asgari ücret artışına paralel güncellenecektir” gibi net bir karar almak neden bu kadar zor?

El kaldır–el indir diye basitleştirilen sistem, bugün neden aylar süren bir teknik sürece dönüşmüş durumda?

Burada kimsenin sürecin hukuki ve kurumsal tarafını yok sayma niyeti yok. Elbette meclis kararı, kurul süreci ve resmi prosedürler önemlidir. Ancak kamuoyu şunu görmek istiyor: Eğer gerçekten bir irade varsa, bu irade bürokrasiye takılmadan hızlıca sonuç üretebilir mi?

Aksi halde ortaya çıkan görüntü şu oluyor:
Sorun varken “acil” denilen konu, çözüm aşamasında “sabır gerektiren teknik süreç” haline geliyor.

Bursa’nın su faturaları meselesi artık sadece bir tarife tartışması değil; aynı zamanda yönetim refleksinin, siyasi tutarlılığın ve vaat–icraat uyumunun da test edildiği bir alan haline gelmiş durumda.

Vatandaşın beklentisi ise aslında çok basit:
Söz verildiyse, süreç uzatılmadan sonuç görmek.

Çünkü su, beklemiyor. Fatura da beklemiyor. Ancak görünen o ki, karar mekanizmaları beklemeyi tercih ediyor.